woensdag 14 november 2012

FocusGroningen blog is nu FocusGroningen

Vanaf vandaag 14 november is deze blogsite integreert binnen de nieuwe website

FOCUSGRONINGEN.NL en alles is te vinden onder Europa-Nederland-Groningen

zondag 7 oktober 2012

Groningen Stad Centrum - Sint Jozefkerk



De Sint-Jozefkerk is de kathedrale kerk van het bisdom Groningen-Leeuwarden. Zij is tevens een van de kerken van de  Groningse binnenstadsparochie Sint-Martinus. De officiële naam volgens het bisdom is de Kathedrale kerk van de H.H. Martinus en Jozef.

De kerk is een ontwerp van de architect P.J.H. Cuypers, met bijdragen van zijn zoon Jos Cuypers. De kerk is in neogotische stijl gebouwd van 1885 tot 1887 en geconsacreerd op 25 mei 1887. De kerk werd aanvankelijk als parochiekerk gebruikt tot in 1970 de  Sint-Martinuskathedraal aan de Broerstraat aan de eredienst werd onttrokken. In 1981 werd de Jozefkerk officieel de kathedraal van het bisdom Groningen-Leeuwarden.
 
Cuypers baseerde de vorm van de kerk op de Broederenkerk te Zutphen;  een driebeukige basiliek zonder transept met forse steunberen en luchtbogen. Eerder gebruikte de architect hetzelfde voorbeeld bij het ontwerpen van de  Sint-Vituskerk in Bussum.

Sinds 1906 bezit de Sint-Jozefkerk een hoofdorgel gebouwd door de Utrechtse firma Maarschalkerweerd.



Het ontwerp van de toren is op twee punten bijzonder: De zeskantige vorm en het gebruik van gietijzer als materiaal voor de 76 meter hoge torenspits. Vanuit alle kijkrichtingen zijn er twee wijzerplaten te zien (wat bij een vierkante toren ook kan), en vaak zelfs drie (wat bij vierkante torens onmogelijk is). Het zien van drie klokken tegelijk werd door sommige schertsenderwijs gerelateerd aan de effecten van alcohol. Dankzij deze eigenaardigheid heeft de toren de bijnaam 'dronkenmanstoren’ gekregen.

dinsdag 18 september 2012

De Harmonie - eens het concertcentrum van Groningen

In november 2012 viert het Noord Nederlands Orkerst haar 125 jarig bestaan en in de concertzaal van de Harmonie zijn menige muziekuitvoeringen gegeven.

De huidige Sociëteit De Harmonie had ooit een concertzaal. De concertzaal werd in 1973 gesloopt en is door critici bestempeld als een culturele schande ooit. Met het verdwijnen van de concertzaal verdween een akoestisch monument voor veel meer dan alleen maar Nederland. Een element dat vier decennia geleden niet als zodanig werd erkend. Akoestisch was immers niet tastbaar. Daarentegen wel meetbaar, en dat heeft TNO dan ook in de nadagen van de Harmoniezaal gedaan om in de grote zaal van het huidige cultuurcentrum de Oosterpoort, zo dicht mogelijk bij die oude waarden te geraken. Hoewel men daarbij niet over één nacht ijs is gegaan – zowel in een lege zaal als met publiek werden daar voorafgaande aan een concert pistoolschoten afgevuurd en andere tests gedaan – is de akoestiek in de grote zaal van het Cultuurcentrum De Oosterpoort bij lange na niet die van de klassieke Harmoniezaal geworden. Dit had ook nimmer gekund, aangezien de oude concertzaal een fin de siècle ‘schoenendoos’ was – zoals men deze in Wenen, Zürich, New York en Amsterdam kon aantreffen – en de nieuwe Oosterpoort-zaal een semi amfitheaterzaal in de breedte moest worden.

Meer over de geschiedenis van De Harmonie: klik hier

zaterdag 15 september 2012

Groningen de stadsvlag



De vlag van de stad Groningen bestaat uit drie banen, waarvan de middelste groen en de buitenste banen wit van kleur zijn. Op Gronings ontzet op 28 augustus wappert de vlag met de  stadskleuren van stadhuis, torens en gemeentelijke gebouwen. Op het schilderij van Otto Eerelman  in 1920 geschilderd voor de toenmalige trouwzaal, houdt de stedemaagd de wit-groen-witte vlag triomfantelijk vast.

'De Maagd van Groningen' - Otto Eerelman (o.a. bekend van de voorstelling van de paardenkeuring op 28 augustus). Allegorische voorstelling van de bevrijding van Groningen uit de vestingwallen in 1878 en hare wijding aan handel en nijverheid, kunsten en wetenschappen. De Groningse Stedemaagd, in de hand ontsloten boeien; op de achtergrond gezicht op de stad; onder en rondom haar voeten symbolen van wijsheid, nijverheid enz. - schilderij hangt in de oude Raadszaal in het Stadhuis.

woensdag 5 september 2012

Groningen Stad Centrum Beelden 'Bro Bro Brille'


In het centrum van Groningen in de Ebbingestraat, naast V&D, staat een beeld van Gunnar Westman. Het Deense kinderliedje was voor Gunnar Westman aanleiding dit beeld van dansende kinderen te maken. ‘Bro Bro Brille’ betekent Brug Brug Brille, een kruip-door-sluip-door spelletje.

Het beeld van Westman heeft een gesloten vorm en is gemaakt uit een cilindervormig stuk graniet, afkomstig van een oude wals. Deze grondvorm is duidelijk in het beeld terug te zien. De beweging die de figuren maken – het dansen in een kring – lijkt aangepast te zijn aan de vorm van het materiaal. Het reliëf is ondiep, met uitzondering van de twee grotere mensen die met hun armen omhoog staan. Hierdoor wordt de gesloten vorm naar boven toe opengebroken. De sterk vereenvoudigd weergegeven kinderfiguurtjes lijken bijna vastgeplakt te zitten aan deze twee figuren. Het beeld wordt door het verschil in diepte in tweeën gedeeld, waarbij de kinderen het onderste gedeelte vormen en de volwassenen het bovenste.

De directie van Vroom & Dreesman schonk het beeld in 1958 aan de stad Groningen, ter ere van de opening van het warenhuis.

Liedtekst “Bro,bro, brille!’                                                                                        
Bro, bro, brille!                                                                                                                                                                                           
Klokken ringer el’ve,
kejseren ståar på sit høje, hvide slot,
Sa hvidt som et kridt,
Sa sort som et kul
Fare, fare, krigsmand,
Døden må du lide,
Den som kommer allersidst,
Skali den sorte gryde.

vrijdag 31 augustus 2012

Groningen Stad Stadsparkwijk Stadspark



Het Stadspark in Groningen is een park aan de zuidwestzijde van de stad in de Stadsparkwijk en is aangemerkt als een gemeentelijk monument.

Het park is aangelegd aan het begin van de twintigste eeuw.  De aanleg van het park was een initiatief van de Groninger industrieel  Jan Evert Scholten (1849-1918). Ter eerbetoon werd in 1931 een monument van hem geplaatst op een prominente plek in het stadspark aan de Concourslaan.
Het park werd ontworpen door de landschapsarchitect Leonard Springer, samen met de Groningse directeur van gemeentewerken  J.A. Mulock Houwer.

Op 19 mei 1926 vond de officiële opening plaats van het centraal in het park gelegen Stadsparkpaviljoen, waarmee een einde kwam aan de aanleg van het park, die dertien jaar had geduurd.
Het park is opgebouwd uit een aantal onderdelen. Bij de ingang van het park, aan de P-Paterswoldseweg ligt een Arboretum.  Door de aanleg van de Westelijke ringweg is dit deel los komen te liggen van het hoofddeel van het park.

In dat hoofddeel ligt de drafbaan van Groningen waar nog regelmatig paardenraces worden gehouden. Het terrein daarvan wordt daarnaast gebruikt voor allerlei evenementen, zoals festiviteiten ter gelegenheid van Gronings Ontzet.


zondag 26 augustus 2012

Groningen Stad Oranje- en Plantsoenwijk De Lepelaar


Op een eiland in de vijver van het Noorderplantsoen kijkt de gestileerde lepelaar uit over het water. Het beeld ligt ’s winters in opslag. Jan van Baren maakte de bronzen vogel in 1977. De lepelaar was Van Barens eerste grote bronzen beeld. Hij vervaardigde het kunstwerk in het kader van de BKR (Beeldende Kunst Regeling). Drie jaar later, in 1980, was het beeld te zien op de buitenexpositie Groningen Monumentaal in het Rosarium te Winschoten. Na die tijd stond het jarenlang in de tuin van de kunstenaar te Westeremden, en in 2000 kreeg De lepelaar een plek op een eilandje in de vijver van het Noorderplantsoen, vlakbij buurtcafé De Bres. Omdat de fundering van het beeld te zwaar bleek voor de ondergrond, werd het beeld in 2005 herplaatst naar een groter eiland vlakbij de Moesstraat.

Jan van Baren maakte overwegend figuratieve beelden van steen, brons, hout en combinaties daarvan. Van de kunstenaar staan meerdere beelden - veelal dierfiguren - in de stad Groningen.

(bron: staatingroningen)

dinsdag 21 augustus 2012

Groningens Ontzet 28 augustus


Met Groningens Ontzet of het Gronings Ontzet (ook: Achtentwintigsten en Bommen Berend genoemd) wordt gevierd dat de stad Groningen in het rampjaar 1672 het beleg door Bernhard von Galen, bisschop van Münster had doorstaan.

Op 17 augustus van dat jaar (28 augustus volgens de gregoriaanse kalender), en na een beleg van amper een maand gaf de bisschop zijn troepen opdracht zich terug te trekken.

De Bisschop wordt in de volksmond Bommen Berend genoemd vanwege het veelvuldige gebruik van door kanonnen afgeschoten bommen, voor die tijd het modernste wapentuig, waarmee aanzienlijke schade werd aangericht binnen de stadsmuren.

De prins-bisschop van Münster meende aanspraak op de gebieden in en om Groningen te kunnen maken omdat deze ooit tot zijn bisdom hadden behoord. De Ommelanden maakten tot de instelling van het bisdom Groningen, in 1559, kerkelijk deel uit van het bisdom Münster. Westerwole maakte kerkelijk geen deel uit van dat bisdom, maar was wel deel van het wereldlijke prinsbisdom. De jonge Nederlandse Republiek werd in 1672 van alle kanten aangevallen en zo zag hij zijn kans schoon het "onbeschermde" noorden aan te vallen om zijn aanspraken hard te maken.

Reeds in 1665 had de Bisschop van Münster een inval gedaan in Westerwolde (het gewest dat het langste toebehoorde aan het bisdom Münster).

zondag 5 augustus 2012

Groningen Selwerd Het Groote Klooster

Vandaag (5 augustus) werden we welkom geheten door Thies en Ans Bolhuis. Zij wonen sinds 1981op de boerderij die in 1934 gebouwd is op een voormalig kloosterterrein. Gisteren en vandaag waren de unieke tuinen weer te bewonderen met als thema “Groei en Bloei”. De tuinen zijn zeker de moeite waard eens te bezoeken en de bijzondere rotstuin is in de mei maand op zijn mooist. Maar ook in de zomer en herfst zijn verschillende borders een bezoek waard.

Grootklooster is de plaats waar van 1300 tot 1600 het klooster van Selwerd heeft gestaan Selwerd is een gebied ten noorden van de stad Groningen, in het zogenaamde Reitdiepdal.
Het is in tientallen eeuwen ontstaan door aanslibbing vanuit de Waddenzee. Tot in de negentiende eeuw stroomde het zeewater nog tot de stad Groningen Bij grondboringen is er een kleilaag van meer dan 10 meter aangeboord. Daaronder een humuslaag met planten delen met daaronder het zand uit Drenthe.
Rondom het huis vonden we nog voorwerpen uit het verleden, zoals potscherven uit de 13 eeuw en musketkogels en een menselijk skelet.
Het klooster is in de middeleeuwen meerdere keren door legers bezet en gebruikt als uitvalsbasis tegen de stad. Van een rustig kloosterleven was dan vaak geen sprake. Dit was de aanleiding dat in 1580 het klooster door de stad Groningen is veroverd en werd afgebroken.
Het landschap in het Reitdiepdal vertelt een verhaal van bewoning en de strijd tussen natuur en cultuur. Op vele plaatsen vinden we Wierden (Terpen). Het zijn verhoogde woonplaatsen opgeworpen door de eerste bewoners om de voeten droog te houden.

Foto’s van een eerder bezoek en vandaag: klik hier

Alle informatie over de tuinen: klik hier

Groningen Ezinge Allersmaborg

Een bijzondere plek voor een bijzonder moment en dat is het zeker! Een rondleiding gisteren met Andre en Janneke Koch op deze bijzondere locatie. Andre en Janneke zijn bewoners uit de Groninger wijk Paddepoel en beheren deze unieke borg in Ezinge.

De Allersmaborg is gebouwd in een meander van het Reitdiep tussen Ezinge en  Aduarderzijl. De Allersmaborg is niet op een wierde gebouwd maar dichtbij de uitmonding van een oude waterloop in het Reitdiep. Dit doet vermoeden dat de eerste vestiging tussen ongeveer 1200 en 1400 ligt. Voor 1200 waren de dijken onvoldoende betrouwbaar om buitendijks te wonen. Een plek die door vele fietsers wordt aangedaan om van dit plekje, onder het genot van koffie of thee, even te genieten of gebruikt wordt als bed and breakfast in het toeristische Groningen.

In de van oorsprong 15e eeuwse Allersmaborg ervaar je dé kwaliteit van Groningen: ruimte om je heen, ruimte in je hoofd. Wanneer je als bezoeker de ophaalbrug overgaat, waan je je in een andere wereld. Ver weg van de hectiek van het dagelijks leven. De Allersmaborg werd eeuwenlang particulier bewoond.  In 2005 verwierf de Rijksuniversiteit Groningen de borg in erfpacht. De universiteit beheert de borg via de Stichting Allersmaborg die tot doel heeft de Allersmaborg in stand te houden als monument van cultuur-historisch belang voor Groningen.
In de jaren zeventig is de Allersmaborg een verzamelplek voor Groningse kunstenaars. Textielkunstenares Annie Vriezen bewoont de borg en organiseert kunstexposities in het Koetshuis. Zij verlaat op 1 mei 2001 de borg. Eén van haar werken is nog aanwezig in de borg.De geheel gerenoveerde Allersmaborg biedt nu alle faciliteiten, catering en comfort die u mag verwachten, en is de ideale lokatie (tot ca.100 - 135 gasten) voor diners, lunches, recepties, vergaderingen, feesten en overnachtingen (tot 24 gasten). Uiteraard kunt u gratis parkeren!

Al met al een bijzondere plek voor een bijzonder momenten! en er gaat niets boven Groningen laten Andre en Janneke Koch, beheeerdersechtpaar, ons weten. U bent van harte welkom.

Alle foto:'s : klik hier      Nadere informatie: klik hier

zaterdag 4 augustus 2012

Groningen Oosterhoogebrug Abel Tasmantoren

De Tasmantoren (oorspronkelijke naam Waterknoop) is een appartementencomplex in de wijk Oosterhoogebrug van de stad Groningen. Het is vernoemd naar de Groningse ontdekkingsreiziger AbelTasman. De vorm van het gebouw is geïnspireerd op een kruipende rups. Het gebouw is met 75 meter het op vier na hoogste gebouw van de stad Groningen.

donderdag 2 augustus 2012

Groningen Centrum Historie 1923

Oude beelden van Groningen uit 1923 waar de tram nog reed in Groningen en veel ander historische beelden.

maandag 30 juli 2012

Groningen Nieuw Statenzijl



Nieuwe Statenzijl is een gehucht in de gemeente Oldambt in de provincie Groningen. Nieuwe Statenzijl telt ongeveer 5 huizen en een grote spuissluis die deWesterwoldse AA en de Dollard scheidt. Ook is er een schutsluis.. Via de Westerwoldse Aa, die vanaf Nieuweschans ook wel de Binnen Aa wordt genoemd, wordt het overtollige water uit Oost-Groningen en Zuidoost-Drenthe - een aaneengesloten gebied van in totaal 92.000 hectare – richting de Dollard afgevoerd. Als de spuicapaciteit van de geautomatiseerde sluis bij een hoge waterstand in de rivier maximaal wordt benut, kan er dagelijks negen miljoen m3 water op de Dollard worden geloosd. De ernaast gelegen schutsluis verschaft de kleinere schepen toegang tot de Dollard. De schutsluis kan schepen van maximaal 8,5 meter breed en 70 meter lang van hoog naar laag water brengen en omgekeerd. De dubbele sluisdeur aan de Dollardkant zorgt voor extra veiligheid bij hoogwater. Het sluizencomplex werd op 21 mei 1991 door koningin Beatrix officieel in gebruik gesteld.
(bron wikipedia)


Nij Stoatenziel

Nij Stoatenziel, doe bist mien end en mien begun,
Doe bist mien moan, en doe bist mien zun.
En bie leeg wotter spaigelt Dollerd zich in ’t sliek
Nij Stoatenziel, doar wil ik strunen achter diek, oh joa,
Nij Stoatenziel, doar wil ik strunen achter diek.

Vlak achter Drijbörg in mien mooie polderlaand,
Ligstoe te dreumen aan die gruine diekenraand.
In in november zai ik de ganzen in heur vlucht,
Ze schrieven dien noam tegen de strakke lucht, oh joa,
Ze schrieven dien noam tegen de strakke lucht

Nij Stoatenziel, veur wel de rust en roemte wil,
Doar staait ’t tij en sums de tied nog even stil.
En bie leeg wotter spaigelt Dollerd  zich in ’t sliek
Nij Stoatenziel, doar wil ik strunen achter diek, oh joa,
                                                                             Nij Stoatenziel, doar wil ik strunen achter diek.
                                                                             Nij Stoatenziel ……………. Nij Stoatenziel,
                                                                             Nij Stoatenziel ……………. Nij Stoatenziel.

                                                                             Ede Staal


Groningen Groot en Klein Wetsinge

Het weer varieert van zonnig tot stevige buien en wat is het dan mooi dat je tussen twee buien door dit mooie schouwspel, genomen bij Klein Wetsinge bij Sauwerd, kunt vastleggen.

 Er gaat niets boven Groningen is weer prachtig vastgelegd door één van de bewoners van Paddepoel.


Groot Wetsinge en Klein Wetsinge (Gronings: Groot Wetsen en Klain Wetsen) zijn twee dorpen in de gemeente Winsum in de provincie Groningen. Beide dorpen, die nog geen halve kilometer van elkaar liggen, worden tezamen ook wel Wetsinge (Wetsen) genoemd.
De naam Groot Wetsinge is een wat verwarrende naam; er staan namelijk minder huizen dan in Klein Wetsinge. Groot betekent hier hoog, vanwege de wierde waar het dorp op ligt. Klein Wetsinge, even ten zuiden van Groot Wetsinge, ligt niet op zo'n kunstmatige hoogte.
Het Wetsingemaar en de  Wetsingerzijl zijn genoemd naar Wetsinge. Dit duidt erop dat het in oude tijden een belangrijk dorp moet zijn geweest. De eerste bewoning van de wierde van Groot Wetsinge stamt uit de 3e eeuw v.Chr. In de wierde zijn verschillende vondsten gedaan, waaronder een aarden lampje uit de 1e eeuw. De wierde vormt onderdeel van een cluster van wierden langs de oostelijke oever van de Hunze. Een nog gave wierde verheft zich aan de overzijde van de weg tussen Winsum en Groningen; de Schellingbeheert.. Rond 1890 werd de wierde van Groot Wetsinge aan oostzijde voor een klein deel afgegraven. Dit gedeelte werd bemalen door het molentje van de Lutgenborg’s polder.

(bron: wikipedia)

zaterdag 21 juli 2012

Groningen Stad Centrum Pepergasthuis


Het Pepergasthuis, officieel Geertruidsgasthuis, is een hofje in het centrum van de stad Groningen en heeft altijd bekendgestaan als het Pepergasthuis, vernoemd naar de straat waaraan het is gelegen. Hier wonen als zeshonderd jaar mensen in beslotenheid. Het is dagelijks te bezoeken. Respecteer de privacy en de rust van dit bijzondere gasthuis.


Het Pepergasthuis is in 1405 gesticht door vader en zoon Solleder. Oorspronkelijk diende het als gasthuis voor pelgrims die naar Groningen kwamen. In de Martinikerk werd een relikwie bewaard van Johannes de Doper, dat zeer veel pelgrims naar Groningen lokte. Vanwege die bestemming werd de kapel, die in 1482 bij het gasthuis werd gebouwd, vernoemd naar Gertrudis van Nijvel, die als beschermheilige van de reiziger gezien werd.
Het Pepergasthuis verwierf veel landerijen in de omgeving van de stad, met name in Heidenschap en Beijum.. De parochiekerk van Heidenschap en de kapel te Beijum werden vóór 1500 geïncorporeerd in het gasthuis. De priester trad vermoedelijk op als dorpspastoor van Heidenschap tot afbraak van het dorpskerkje in 1589.

Na de reductie van Groningen in 1594 kreeg het complex, zoals alle katholiek gebouwen, een nieuwe bestemming. Het gasthuis werd een wooncomplex voor oudere stadjers. Groningers van 50 jaar en ouder konden zich inkopen in het gasthuis. Zij kregen dan tot hun dood niet alleen huisvesting, maar ook verzorging. De bewoners werden conventualen genoemd.
Daarnaast werd een deel van het complex ingericht als dolhuis. De arme zielen die hier terecht kwamen konden op zondag tegen betaling bezichtigd worden. In 1702 verhuisden de dollen naar een nieuw gasthuis, het Sint-Anthoniegasthuis aan de Rademarkt.
In de loop van de twintigste eeuw kwamen steeds meer woningen in het complex leeg te staan. De inkoopsom bleek steeds meer een barrière. In 1954 werd daarom besloten dat de woningen ook gehuurd konden worden, waarna de leegstand snel verdween. 
 
De kapel is sinds 1991 in gebruik voor oecumenische diensten. In de oude eetzaal kan gehuwd worden. De woningen worden nu verhuurd door een woningcorporatie (Lefier) en zijn zeer in trek. De jongste bewoner is tweenentwintig en de oudste is achtenzeventig jaar laat men ons vandaag weten.
Het orgel is gebouwd in 1862 door P. van Oeckelen. In 1970 heeft een omvangrijke restauratie plaatsgevonden door Mense Ruiter. 
(bron: wikipedia)